Conus turritus (Lamarck, 1803)



3. Cône turriculé.

Conus (turritus) testa subfusiformis, infernè et versùs apicem sulcato-punctata; spirá conico-acuta; anfractibus obliquis.n.

L. n. Courtagnon. Il n'a point la spire canaliculée comme le cône perdu, et ses sillons transversaux ne sont que des séries de points creux.

Mon cabinet

Eocene




Conus turritus angulatus
Pl. 3 fig. 12 (2)

Conus turritus subconvexus
Pl. 3 fig. 15 (2)
Conus turritus angulatus
Pl. 3 fig. 19 (2)









Bibliografia Consultata